وَإِذۡ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰٓ أَنِ ٱئۡتِ ٱلۡقَوۡمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ
10
قَوۡمَ فِرۡعَوۡنَۚ أَلَا يَتَّقُونَ
11
قَالَ رَبِّ إِنِّيٓ أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ
12
تفسیر نور
و (یادكن) زمانى كه پروردگارت موسى را ندا داد كه به سوى قوم ستمكار برو.
قوم فرعون؛ آیا پروا نمىكنند؟!
(موسى) گفت: پروردگارا! مىترسم مرا تكذیب كنند.
نکتهها
در این سوره، هفت بار این جمله تكرار شده است: «ألا تتّقون»، «ألا یتّقون» آرى، اگر تقوا نباشد، سخن پیامبران مؤثّر نیست.پیامها
تاریخ انبیا نباید فراموش شود. («اذ» یعنى یاد كن آن زمان را) هم هدف وسیره انبیا بهم شباهت دارد وهم برخوردهاى مخالفان انبیا یكسان است. بنابراین آشنایى با تاریخ آنان مىتواند راهگشاى پیامبر اسلام باشد. «واذ نادى ربّك»
فرستادن پیامبران به سوى مردم، از شئون ربوبیّت است. «نادى ربّك»
مبارزه با طاغوت، در رأس برنامههاى انبیا قرار دارد. «اِئتِ القومالظالمین»
در نهى از منكر، گاهى باید به استقبال خطر رفت. «أن ائت القوم الظالمین»
قیام انبیا، بر اساس معیار است، نه كینه و انتقام. «القومالظالمین»
فراموش كردن خدا وپیروى از طاغوت، بزرگترین ظلم است. «القومالظالمین»
براى نهى از منكر به سراغ سرچشمههاى فساد بروید. «قوم فرعون»
طاغوتها، بدون یارى مردم قدرتى ندارند. «قوم فرعون»
بىتقوایى مردم، زمینهى رشد طاغوتهاست. «الا یتّقون»
هدایت مردم، بار سنگینى است كه به امداد الهى نیاز دارد. «ربّ انّى أخاف...»