كَذَّبَتۡ عَادٌ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
123
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ
124
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ
125
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
126
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
127
تفسیر نور
قوم عاد (نیز همچون قوم نوح) انبیا را تكذیب كردند.
آن گاه كه برادرشان هود به آنان گفت: آیا (از شرك و انحراف) پروا نمىكنید؟
همانا من براى شما پیامبرى امین هستم.
پس از خدا پرواكنید ومرا پیروى نمایید.
و من براى رسالتم هیچ مزدى از شما نمىخواهم، (زیرا كه) مزد من فقط بر عهدهى پروردگار جهانیان است.
نکتهها
«عاد»، نام جدّ بزرگ قوم حضرت هود است و آن قوم به نام جدّشان مشهور شدهاند. قوم عاد طایفهاى از عرب بودند كه در سرزمین خوش آب و هواى «یمن» در منطقهاى به نام «احقاف» در نزدیكى دریا زندگى مىكردند. كشورشان آباد بود، مردم شهر نشین بودند و پیامبرشان حضرت هود بود. نامشان در قرآن كریم 24 بار تكرار شده است. همچنین در قرآن، سورهاى به نام احقاف وسورهاى به نام هود داریم.پیامها
چون هدف و محتواى دعوت تمام انبیا یكى است، تكذیب یك پیامبر، به منزلهى تكذیب همهى پیامبران است. «كذّبت عادٌالمرسلین» دعوت پیامبران، برادرانه بود. «اَخوهم» (حتّى كلمهى «اَبوهم» نیاورده تا عمق صفا و تواضع و صداقت را بیان كند).
تقوا، سرلوحهى دعوت انبیا است. «اَلا تَتّقون»
دعوت به تقوا، لازمهى اُخوّت وبرادرى است. «اَخوهم هود اَلا تَتّقون»
رسالت انبیا براى رشد مردم است، نه سلطه بر آنها. «لكم»
پیامبران، از خود حرفى نداشتند، هر چه مىگفتند پیام الهى بود. «رسول أمین»
لحن همهى انبیا و شیوهى تبلیغ و محتواى مطالب و خط فكرى آنان مشترك است. (تكرار آیات شاهد این سخن است).
تقواى الهى، زمینهساز اطاعت از رهبرى است. «فاتّقوا اللّه و اَطیعون» پیروى از رهبران الهى، تبلور تقواى الهى است.
اخلاص و بى توقّعى، رمز موفقیّت است. «و ما أسئلكم»
اخلاص و توكّل، لازمهى تبلیغ است. «اِن أجرى ...»
كسى كه هستى را اداره مىكند، زندگى مرا نیز اداره خواهد كرد. «اِن أجرى الا على ربّ العالمین»
نظام هستى از عوامل مختلفى تشكیل شده كه همهى آنها تحت یك تدبیر و در حال رشد هستند. «ربّ العالمین»