سوره شعراء - آیات 132 تا 135 جزء 19 - صفحه 372

    وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ

    132

    أَمَدَّكُم بِأَنۡعَـٰمٍ وَبَنِينَ

    133

    وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ

    134

    إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ

    135

تفسیر نور
بترسید از آن خدایى كه آنچه را كه مى‌دانید، به شما عطا كرده است. و به شما چارپایان و فرزندان ارزانى داشته است، و باغها و چشمه‌ساران. من از عذاب روزى بزرگ بر شما بیمناكم.

نکته‌ها
«فاتّقوا اللّه» هم به نبوّت: «واَطیعون» و هم به معاد: «اِنّى أخاف علیكم عذاب یوم عظیم»

مراد از روز بزرگ در این جا، همان قیامت است، گرچه در داستان حضرت شعیب به دنیا نیز روز عظیم گفته شده است. «فاَخذَهم عذاب یوم الظّلة اِنّه كان عذاب یوم عظیم» عذاب روز ابرِ آتشبار آنان را گرفت كه آن عذاب روز بزرگى بود.44


44) شعراء، 189.
پیام‌ها
تقوا بهترین راه تشكّر از خداوند است. «واتّقوا الّذى اَمدّكم»

هر كس خود مى‌داند چقدر مورد لطف خداوند قرار گرفته است. «اَمدّكم بماتعلمون»

كاخ‌ها و ساختمان‌هاى قوم عاد، با دامدارى وباغ‌ها و چشمه‌ها همراه بود. «بكلّ ریع آیة... انعام... جنّات و عیون»

اگر آمادگى و قابلیّت نباشد، موعظه‌ى انبیا نیز اثرى ندارد. «سواء علینا»