وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
132
وَٱتَّقُواْ ٱلَّذِيٓ أَمَدَّكُم بِمَا تَعۡلَمُونَ
132
أَمَدَّكُم بِأَنۡعَـٰمٍ وَبَنِينَ
133
وَجَنَّـٰتٍ وَعُيُونٍ
134
إِنِّيٓ أَخَافُ عَلَيۡكُمۡ عَذَابَ يَوۡمٍ عَظِيمٍ
135
مراد از روز بزرگ در این جا، همان قیامت است، گرچه در داستان حضرت شعیب به دنیا نیز روز عظیم گفته شده است. «فاَخذَهم عذاب یوم الظّلة اِنّه كان عذاب یوم عظیم» عذاب روز ابرِ آتشبار آنان را گرفت كه آن عذاب روز بزرگى بود.44
هر كس خود مىداند چقدر مورد لطف خداوند قرار گرفته است. «اَمدّكم بماتعلمون»
كاخها و ساختمانهاى قوم عاد، با دامدارى وباغها و چشمهها همراه بود. «بكلّ ریع آیة... انعام... جنّات و عیون»
اگر آمادگى و قابلیّت نباشد، موعظهى انبیا نیز اثرى ندارد. «سواء علینا»