كَذَّبَتۡ ثَمُودُ ٱلۡمُرۡسَلِينَ
141
إِذۡ قَالَ لَهُمۡ أَخُوهُمۡ صَـٰلِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ
142
إِنِّي لَكُمۡ رَسُولٌ أَمِينٌ
143
فَٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَأَطِيعُونِ
144
وَمَآ أَسۡـَٔلُكُمۡ عَلَيۡهِ مِنۡ أَجۡرٍ إِنۡ أَجۡرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ
145
تفسیر نور
قوم ثمود (نیز) پیامبران را تكذیب كردند.
آنگاه كه برادرشان صالح به آنان گفت: آیا (از شرك و انحراف) پروا نمىكنید؟
من براى شما پیامبرى امین هستم.
پس از خداوند پروا كنید واز من اطاعت نمایید.
و من بر این رسالتم هیچ پاداشى از شما نمىخواهم. پاداش من جز بر پروردگار جهانیان نیست.
نکتهها
در این سوره، داستان چند تن از پیامبران نقل شده، ولى آغاز ماجراى آنان با كلمهى «كذّبت» شروع مىشود45 و این، به خاطر آن است كه در این داستانها نقطهى مهم، مسألهى تكذیب پیامبران از سوى اقوام گذشته و هلاكت آنهاست. آرى در نوشتن و گفتن باید مطالب مهم، سرفصل قرار بگیرد.در بیان تاریخ، باید به نكات مهم توجّه شود، نه به مسایلى كه دانستن یا ندانستن آنها سود و ضررى ندارد. در این داستانها، دربارهى تعداد مردم و نام مكان و تاریخ حادثه و جزئیات دیگر، مطلبى بیان نشده است، زیرا آنچه مایهى عبرت است، نشان دادن جلوههاى حقّ و باطل و بیان پیروزى حقّ بر باطل است.
45) داستان نوح، آیهى 105 ؛ داستان عاد، آیهى 123 ؛ داستان صالح، آیهى 141 ؛ داستان لوط، آیهى 160 و داستان شعیب، آیهى 176.
پیامها
روش دعوت تمام انبیا یكى است. در داستان نوح، هود، صالح، لوط و شعیب، همهى آنان یك كلام و یك شعار داشتند:همه مىگفتند: «اَلا تتّقون»
همه مىگفتند: «فاتّقوا اللّه واَطیعون»
همه مىگفتند: «اِنّى لكم رسول أمین»
همه مىگفتند: «ما أسئلكم علیه من أجر»
و خلاصهى پیام همهى آنان چند چیز بود: برادرى، تقوا، پیروى از رهبر، بىتوقّعى، توكّل بر خدا و اطمینان دادن به مردم كه ما به نفع شما و امین شما هستیم. (پیامهاى این چند آیه نیز مانند پیامهاى آیات قبل است كه دربارهى پیامبران دیگر در همین سوره عنوان شد.)