قَالَ أَلَمۡ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثۡتَ فِينَا مِنۡ عُمُرِكَ سِنِينَ
18
وَفَعَلۡتَ فَعۡلَتَكَ ٱلَّتِي فَعَلۡتَ وَأَنتَ مِنَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
19
تفسیر نور
(فرعون) گفت: آیا ما تورا در كودكى نپروردیم و سالیانى از عمرت را در نزد ما نماندى؟
و با این حال انجامدادى آن كارى را كه انجام دادى (و یكى از افراد ما را با مشت كشتى)، در حالى كه تو از ناسپاسانى.
نکتهها
فرعون با دو جمله، نبوّت موسى را زیر سؤال برد: الف: تو نزد ما قاتل هستى و قاتل كه پیامبر نمىشود. ب: ما تو را بزرگ كردیم، چگونه الطاف ما را كفران و ناسپاسى مىكنى، ناسپاس كه پیامبر نمىشود. آیات بعد پاسخ موسى را بیان كرده است.پیامها
منّت گذاشتن و به رخ كشیدن، از ویژگىهاى مستكبران است. «ألم نُربّك فینا» ارادهى الهى، موسى را در دامن فرعون پرورش مىدهد. «ألم نُربّك»
اگر كسى را بزرگ كردیم، یا حرفهاى به او آموختیم، یا در امر ازدواج و مسكن و امثال آن به او كمكى كردیم، نباید با این دلیل و بهانه، سخن حقّ او را نپذیریم. «ألم نُربّك فینا ولیداً»
اولیاى خدا نمك گیر نمىشوند و محیط و جامعه در آنها اثر نمىگذارد. «لَبِثتَ فینا من عُمُرِك سنین» (موسى نگفت ما كه مدّتها سر سفرهى فرعون بودهایم یا حال كه همه تسلیم او هستند و جامعه بر محور او مىچرخد، كمى كوتاه بیائیم و سكوت اختیار كنیم.)
حقّ نان و نمك آن نیست كه صاحب حقّ را به حال خود رها كنیم و اشتباهات او را هم بپذیریم. (حضرت موسى نان و نمك فرعون را خورده بود، ولى او را به حال خود رها نكرد.) «نربّك فینا... لَبثتَ فینا»
به توقّعات نابجاى مستكبران اعتنا نكنیم. ناسپاسى در برابر مستكبر، بد نیست. «و انت من الكافرین»