أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ
25
أَلَّاۤ يَسۡجُدُواْۤ لِلَّهِ ٱلَّذِي يُخۡرِجُ ٱلۡخَبۡءَ فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَيَعۡلَمُ مَا تُخۡفُونَ وَمَا تُعۡلِنُونَ
25
ٱللَّهُ لَآ إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ۩
26
تا مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد
نمونهى بیرون آوردن مخفىها در آسمانها و زمین؛ رویش گیاهان و بارش باران است. خوشه در درون دانه مخفى است وقدرت الهى، آن را از دل دانه بیرون مىآورد. همهى چیزهایى كه از قوّه به فعلیّت در مىآیند مصداق همین آیهى «یخرج الخبأ» هستند.49) نهجالبلاغه، حكمت 140.
كسى كه در برابر خدا سجده نكند، حیوان هم از او انتقاد مىكند. «ألاّ یسجدوا»
سجده، مظهر خداپرستى است. «ألاّ یسجدوا للّه»
عوامل طبیعى، ابزار ووسایل قدرتنمایى خدا هستند. «یخرج الخبأ» گرچه آب، خاك و نور نقش دارند، ولى بیرون آورنده حقیقى اوست.
عالم محضر خداست. «یعلم ما تخفون و ما تُعلنون»
بر او علم یك ذرّه پوشیده نیست
كه پنهان و پیدا به نزدش یكى است
از دلایل سجدهى ما، قدرت او، «یخرج الخبأ» علم او، «یعلم» یكتایى او، «لا اله الاّ هو» و ربوبیّت و عظمت اوست. «ربّ العرش العظیم»