۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٍ مِّن قَرۡيَتِكُمۡ إِنَّهُمۡ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ
56
۞ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوۡمِهِۦٓ إِلَّآ أَن قَالُوٓاْ أَخۡرِجُوٓاْ ءَالَ لُوطٍ مِّن قَرۡيَتِكُمۡ إِنَّهُمۡ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ
56
در محیط آلوده، پاكدامنى جرم است. «اَخرجوا آللوط... انّهم اُناس یتطهّرون»
نهى از منكر، گاهى تاوان تبعید شدن دارد. «اَخرجوا آللوط»
در برابر گناه، سكوت ممنوع است، لااقل فضا را بر گناهكار تنگ كنیم. «اَخرجوا آل لوط»
آزادى براى گناه، تفكّر قوم لوط است. «اَخرجوا آللوط»
سابقهى تبعید مردان خدا، به زمان ابراهیم و لوط باز مىگردد. «اَخرجوا»
چون فطرت گناهكار پاك است، لذا خود را مجرم و دیگران را پاك مىبیند. «انّهم اُناس یتطهّرون»
محیط، انسان را به گناه مجبور نمىكند زیرا در زمان شیوع فحشا نیز گروهى پاك زندگى مىكنند. «اُناس یتطهّرون»