۞ وَحَرَّمۡنَا عَلَيۡهِ ٱلۡمَرَاضِعَ مِن قَبۡلُ فَقَالَتۡ هَلۡ أَدُلُّكُمۡ عَلَىٰٓ أَهۡلِ بَيۡتٍ يَكۡفُلُونَهُۥ لَكُمۡ وَهُمۡ لَهُۥ نَـٰصِحُونَ
12
تفسیر نور
و ما (به دهان گرفتن سینهى) زنان شیرده را از پیش بر او ممنوع كردیم، پس (خواهر موسى كه مأموران را در جستجوى دایه دید) گفت: آیا مىخواهید شما را بر خانوادهاى راهنمایى كنم كه سرپرستى او را براى شما بپذیرند و براى او خیرخواه باشند؟
نکتهها
«مراضع» جمع «مرضع»، یعنى زنان شیرده و دایه.پیامها
اگر خداوند نخواهد، تشكیلات عریض و طویلى همچون دستگاه فرعون نیز از تأمین غذاى یك كودك عاجز مىماند. «حرّمنا» ابتدایىترین كارها مثل مكیدن نوزاد نیز با ارادهى الهى است و اگر او نخواهد، اتّفاق نخواهد افتاد. «حرّمنا»
رضاع و سپردن نوزاد به دایه براى شیردادن، سابقهاى تاریخى و طولانى دارد. «المراضع»
وقتى سر انسان متكبّر به سنگ خورد، راهنمایى و پیشنهاد دیگران، حتّى یك فرد ناشناس را نیز به راحتى مىپذیرد. «فقالت هل ادلّكم»
پیشنهادات خود را در رابطه با چیزى كه حساسیّت برانگیز است، به طور عادّى مطرح كنیم. «هل ادلّكم»
در برابر دشمن باید زیرك بود. (خواهر موسى، نامى از مادر به میان نیاورد و نگفت: «على اُمّه»، بلكه آن را به صورت ناشناس ذكر كرد.) «على اهلبیتٍ»
نیازمندىهاى نوزاد، منحصر در غذا نیست، بلكه او به خانواده و كانون محبّت نیز احتیاج دارد؛ لذا خواهر موسى سخن از سرپرستى همهجانبه كرد، نه تنها تغذیه. «یكفلونه»
پیش نهادهاى خود را به گونهاى مطرح كنیم كه مخاطب، آن را به نفع خود بداند. «یكفلونه لكم»
كفالتى ارزشمند است كه با خیرخواهى و محبّت همراه باشد. «یكفلونه لكم و هم له ناصحون»