فَأَخَذۡنَـٰهُ وَجُنُودَهُۥ فَنَبَذۡنَـٰهُمۡ فِي ٱلۡيَمِّ فَٱنظُرۡ كَيۡفَ كَانَ عَـٰقِبَةُ ٱلظَّـٰلِمِينَ
40
تفسیر نور
پس ما (نیز) او و لشگریانش را (با قهر خود) گرفتیم و به دریا افكندیم. پس بنگر كه پایان كار ستمگران چگونه است.
نکتهها
در این آیه فرعون و لشكرش به چیز بىارزشى كه از زمین برگرفته وبهدریا پرتاب شود، تشبیه شدهاند. این تحقیر براى آن است كه تمام قدرتها در برابرقدرت وقهر الهى ناچیزند.«نَبذ»، یعنى دورانداختن اشیاى بىارزش و بىمقدار است.
پیامها
كیفرهاى الهى، اختصاص به آخرت ندارد. (فرعون در همین دنیا غرق شد) «فاخذناه» یاران فرد ستمكار، در سرنوشت او سهیم و شریكند. «فاخذناه و جنوده»
سرانجام مستكبران، ذلّت و قهر است. «فنبذناهم»
براى ریشهكنى فساد، باید هر چیزى كه آلوده باشد از بین برود. «فنبذناهم فى الیمّ»
به حوادث تاریخى به دیدهى عبرت بنگریم. «فانظر»
ستمگران، سرنوشت مشتركى دارند. «عاقبة الظالمین» (به جاى عاقبت فرعون فرمود: عاقبت همه ستمگران چنین است)
مهم عاقبت كار است، نه جلوههاى زودگذر آن. «فانظر... عاقبة الظالمین»