وَلَوۡلَآ أَن تُصِيبَهُم مُّصِيبَةُۢ بِمَا قَدَّمَتۡ أَيۡدِيهِمۡ فَيَقُولُواْ رَبَّنَا لَوۡلَآ أَرۡسَلۡتَ إِلَيۡنَا رَسُولًا فَنَتَّبِعَ ءَايَـٰتِكَ وَنَكُونَ مِنَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ
47
تفسیر نور
و اگر نبود اینكه هرگاه مصیبتى در اثر عملكردشان به آنان برسد، مىگویند: پروردگارا! (ما كه نمىدانستیم) چرا براى ما پیامبرى نفرستادى تا آیات تو را پیروى كنیم و از ایمانآورندگان باشیم، (ما هرگز پیامبرى به سوى آنان نمىفرستادیم).
نکتهها
آیهى قبل هدف آمدن انبیا را انذار و هشدار دانست، این آیه هدف دیگر بعثت را كه اتمام حجّت و بستن راه بهانه و عذر است بیان مىكند.مفهوم آیه این است كه كفّار مىگویند: بدبختى ومصیبت ما به خاطر عمل فاسدى است كه به سبب نداشتن پیامبر مرتكب شدهایم، اگرپیامبر مىداشتیم گرفتار نمىشدیم، خداونددر پاسخ مىفرماید: ما براى اتمام حجّت بر آنها پیامبرانى فرستادیم.
پیامها
بسیارى از مصائب و حوادث تلخ، مولود عملكرد خودماست. «تصیبهم مصیبة بما قدمت ایدیهم» آرى اعمال نیك و بد، در همین دنیا نیز اثر خود را مىگذارند. ایمان به خدا و پیروى از انبیا، رمز نجات از مصیبتهاست. «تصیبهم مصیبة - لولا ارسلت»
عقل، علم وفطرت، به تنهایى كافى و كارساز نیست، بلكه وحى نیز لازم است. «لولاارسلت»
عقاب بدون بیان، قبیح است. «لولا ارسلت» (بعثت انبیا یك اتمام حجّت است تا كسى نگوید: ما كه خبر نداشتیم و ندانسته مرتكب خلاف شدهایم.)
پیروى و اطاعت، نشانهى ایمان واقعى است. «نتّبع آیاتك و نكون من المؤمنین»