وَإِذَا يُتۡلَىٰ عَلَيۡهِمۡ قَالُوٓاْ ءَامَنَّا بِهِۦٓ إِنَّهُ ٱلۡحَقُّ مِن رَّبِّنَآ إِنَّا كُنَّا مِن قَبۡلِهِۦ مُسۡلِمِينَ
53
أُوْلَـٰٓئِكَ يُؤۡتَوۡنَ أَجۡرَهُم مَّرَّتَيۡنِ بِمَا صَبَرُواْ وَيَدۡرَءُونَ بِٱلۡحَسَنَةِ ٱلسَّيِّئَةَ وَمِمَّا رَزَقۡنَـٰهُمۡ يُنفِقُونَ
54
تفسیر نور
و زمانى كه (قرآن) بر آنان تلاوت شود، گویند: ما به آن ایمان آوردیم، همانا آن، حقّى است از طرف پروردگار ما (و) ما پیش از این (نیز) اهلتسلیم بودهایم.
آنان به خاطر صبرشان، دو برابر پاداش داده مىشوند. و (آنانند كه) بدىها را با نیكى دفع مىكنند و از آنچه روزى آنان كردهایم (به دیگران) انفاق مىنمایند.
پیامها
طالبان حقّ، به دنبال حقّ هستند و توجّهى به اینكه چه كسى، از چه نژادى و با چه زبانى آن را مىگوید ندارند. «اذا یُتلى... قالوا آمنّا» («یُتلى» به صورت مجهول، یعنى گوینده مطرح نیست.) اگر روح پاك باشد، با شنیدن حقّ ایمان مىآورد. «یُتلى... آمنّا» (به عكس، اگر زمینه فراهم نباشد، با تلاوت پیوسته هم امیدى به ایمان نیست.)
ایمانى ارزش دارد كه بر اساس معرفت و شناخت حقّ باشد. «آمنّا به اِنّه الحقّ»
شرایط وزمینههاى افراد، در دریافت الطاف الهى متفاوتند. «یؤتون اجرهم مرّتین بما صبروا»
پذیرش حقّ، نیازمند صبر در مقابل انواع انتقادها ومشكلات است. «قالوا آمنّا... یؤتون أجرهم... بماصبروا»
گذشت از بدىهاى دیگران و انفاق به آنان در صورتى ارزش دارد كه خصلت و خوى انسان باشد. «یدرؤن - ینفقون» (فعل مضارع نشانه دوام و استمرار است. آرى، مؤمنانى مورد ستایشاند كه داراى پشتكار، گذشت و اهلبخشش باشند.)
اگر بدانیم كه رزق از طرف خداست، انفاق براى ما آسان مىشود. «ممّا رزقناهم ینفقون»
مورد انفاق تنها مال نیست، از علم، توان و آبرو نیز مىتوان انفاق كرد. «ممّا رزقناهم ینفقون»