قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ شَهِيدًا يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡبَـٰطِلِ وَكَفَرُواْ بِٱللَّهِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ
52
قُلۡ كَفَىٰ بِٱللَّهِ بَيۡنِي وَبَيۡنَكُمۡ شَهِيدًا يَعۡلَمُ مَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ بِٱلۡبَـٰطِلِ وَكَفَرُواْ بِٱللَّهِ أُوْلَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡخَـٰسِرُونَ
52
خداوند با نزول قرآن و بشارت آمدن پیامبر اسلام در كتابهاى آسمانى پیشین، صداقت پیامبر را تأیید كرده و بر آن گواهى مىدهد. «شهیدا»
خداوند، به همه چیز آگاه است، پس لجاجت و بهانه تراشى چرا؟! «یعلم ما فى السموات...»
رها كردن ایمان و معنویّت و دلبستگى به غیر او، قدم گذاردن در راه كفر، باطل، پوچى و انحراف مىباشد كه سرانجامش خسارت واقعى است. «آمنوا بالباطل ... هم الخاسرون»
كافران، زیانكاران واقعىاند. «كفروا باللّه اولئك هم الخاسرون