أَوَلَمۡ يَرَوۡاْ أَنَّا جَعَلۡنَا حَرَمًا ءَامِنًا وَيُتَخَطَّفُ ٱلنَّاسُ مِنۡ حَوۡلِهِمۡۚ أَفَبِٱلۡبَـٰطِلِ يُؤۡمِنُونَ وَبِنِعۡمَةِ ٱللَّهِ يَكۡفُرُونَ
67
تفسیر نور
آیا ندیدند كه ما حرمى امن قرار دادیم و حال آن كه مردم از اطرافشان ربوده مىشدند؟! پس آیا به باطل ایمان مىآورند و به نعمت خداوند كفر مىورزند؟
پیامها
یكى از راههاى دعوت مردم به خدا، توجّه دادن آنان به نعمتهاى الهى است. «اولم یروا» یادآورى ناأمنىهاى پیرامون انسان، امنیّت را در نزد او ارزشمند مىكند. «یتخطّف الناس من حولهم»
امنیّت، زمینه و بستر عبادت است؛159 ولى گروهى قدر آن را نمىدانند و به سوى كفر مىروند. «حرماً آمناً ... أفبالباطل یؤمنون و بنعمة اللَّه یكفرون»
159) فلیعبدوا ربّ هذا البیت . الّذى ... آمنهم من خوف». قریش، 3 - 4.