وَوَصَّيۡنَا ٱلۡإِنسَـٰنَ بِوَٰلِدَيۡهِ حُسۡنًا وَإِن جَـٰهَدَاكَ لِتُشۡرِكَ بِي مَا لَيۡسَ لَكَ بِهِۦ عِلۡمٌ فَلَا تُطِعۡهُمَآۚ إِلَيَّ مَرۡجِعُكُمۡ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمۡ تَعۡمَلُونَ
8
تفسیر نور
و به انسان سفارش كردیم كه به پدر و مادر خود نیكى كند، و اگر آن دو كوشیدند تا چیزى را كه بدان علم ندارى شریك من سازى، از ایشان اطاعت مكن، سرانجامِ شما به سوى من است، پس شما را از (حقیقت) آنچه انجام مىدادید آگاه خواهم ساخت.
پیامها
نیكى به والدین یك امر انسانى است، نه فقط ایمانى. «و وصّینا الانسان» احسان و نیكى به والدین، بدون قید و شرط است. «حُسناً» (شرطِ نژادى، سِنّى، منطقهاى، علمى، اجتماعى، سیاسى، اقتصادى و ایمانى ندارد، حتّى اگر كافر و مشرك باشند، باید احسان كرد.)
والدین منحرف براى انحراف فرزندان، كوشش مىكنند. «جاهداك»
از احترامِ دیگران، سوء استفاده نكنیم. (والدین نباید به خاطر احترامگزارى فرزندانشان، آنان را به شرك دعوت كنند.) «و اِن جاهداك»
فرزندان، باید قدرت انتخاب تفكّر صحیح را داشته باشند. «جاهداك لتشرك بى... فلا تطعهما»
شرك، برهان و استدلال علمى ندارد. «ما لیس لك به علم»
در مسأله توحید وشرك، با هیچ كس كنار نیاییم و سازش نكنیم. «فلا تطعهما»
احسان به والدین، مطلق و همیشگى است؛ امّا اطاعت از والدین، مشروط به آن است كه انسان را از خدا دور نكنند. «فلا تطعهما»
ایمان به معاد، ضامن اجراى توصیههاى الهى است. «وصّینا... الّى مرجعكم»
خداوند به همهى كارهاى انسان آگاه است. «فاُنبّئكم بما كنتم تعملون»