بَلَىٰٓۚ إِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأۡتُوكُم مِّن فَوۡرِهِمۡ هَـٰذَا يُمۡدِدۡكُمۡ رَبُّكُم بِخَمۡسَةِ ءَالَـٰفٍ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ
125
بَلَىٰٓۚ إِن تَصۡبِرُواْ وَتَتَّقُواْ وَيَأۡتُوكُم مِّن فَوۡرِهِمۡ هَـٰذَا يُمۡدِدۡكُمۡ رَبُّكُم بِخَمۡسَةِ ءَالَـٰفٍ مِّنَ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةِ مُسَوِّمِينَ
125
ذكر تعداد فرشتگان، نشان مىدهد كه قدرت آنان محدود است. همان گونه كه از كلمهى «مُنزَلین» فهمیده مىشود كه فرشتگان تحت امر خدا هستند و از پیش خود كارى انجام نمىدهند. و از كلمه «مُسَوّمِین» استفاده مىشود كه فرشتگان امدادى، نیروهاى ویژهاى هستند. در صحیفهى سجّادیه، امام زینالعابدینعلیه السلام در سلام خود به فرشتگان، براى هر دسته از فرشتگان، مأموریّت خاصّى را بیان مىكند.
143
امدادهاى الهى، اختصاص به زمان پیامبر ندارد. «انتصبرواوتتّقوا... یمددكمربّكم»
مقاومت همراه با تقوا ارزش دارد وگرنه لجاجت و یكدندگى است. «انتصبروا و تتّقوا»
از دشمن غافل نشویم كه هجوم او خشمگینانه و خروشان است. «یاتوكم من فورهم»
هرگاه هجوم دشمن بر اهل تقوا شدید باشد، خداوند نیز برامدادهاى خود مىافزاید. «یاتوكم من فورهم... بخمسة آلاف»