- وَلِلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۚ يَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ129
تفسیر نور
وآنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، از آنِ اوست. او (طبق حكمت خود) هركس را بخواهد مىبخشد و هركس را بخواهد عذاب مىكند و خداوند بخشندهى مهربان است.
نکتهها
این آیه تأكیدى بر آیه قبل است كه مجازات یا عفو، تنها به دست خداوند است. زیرا آفرینش و حاكمیّت تمام هستى در دست اوست. جالب اینكه در آیه، افرادِ مورد قهر یا لطف معیّن نمىشوند، تا غرور یا یأس براى كسى پیدا نشود و همه در حالت خوف و رجا باشند. ناگفته پیداست كه عفو یا عذاب، براساس حكمت الهى و وابسته به زمینههایى است كه انسان در خود و یا جامعه بوجود مىآورد.پیامها
حقّ عفو یا كیفر، تنها بدست كسى است كه حاكمیّت آسمانها و زمین براى اوست. «للّه ما فى السموات... یغفر... ویعذّب» در نظام الهى، اصل برعفو ومغفرت است. «یغفر» بر «یعذّب» مقدّم شده است.