إِنَّ ٱلَّذِينَ تَوَلَّوۡاْ مِنكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡتَقَى ٱلۡجَمۡعَانِ إِنَّمَا ٱسۡتَزَلَّهُمُ ٱلشَّيۡطَـٰنُ بِبَعۡضِ مَا كَسَبُواْ وَلَقَدۡ عَفَا ٱللَّهُ عَنۡهُمۡ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ
155
تفسیر نور
همانا كسانى از شما كه روز برخورد دو سپاه (در اُحد، از جنگ) روى برگرداندند (و فرار كردند،) جز این نبود كه شیطان به خاطر بعضى از كردار (ناپسند)شان آنها را لغزانید و البتّه خداوند از آنها گذشت، براستى كه خداوند آمرزندهى بردبار است.
نکتهها
آیه در مورد فرار بعضى از مسلمانان در جنگ اُحد است. چنانكه در تفاسیر آمده است؛ در جنگ اُحد جز سیزده نفر كه پنج نفر آنان از مهاجرین و هشت نفر از انصار بودند، همه فرار كردند. در مورد نام این سیزده نفر، جز على علیه السلام اختلاف است كه چه كسانى بودند.در جنگ اُحد مسلمانان چهار گروه شدند: 1- شهدا 2- صابران 3- فراریان كه مورد عفو قرار گرفتند 4- منافقان.
پیامها
یكى از علل فرار از جنگ، گناه است. «تولّوا... ببعض ما كسبوا» گناه، میدان را براى وسوسههاى شیطان باز مىكند. «استزلّهم... ببعض ماكسبوا»
خطاكار را نباید براى همیشه طرد كرد ودر كیفر او شتاب كرد. «عفااللّهعنهم»
خداوند گنهكاران را مىبخشد، پس شما آنان را ملامت نكنید. «عفَااللّهعنهم»