خداوند با بیان دو نكته، به شایعات دلسرد كننده‌ى منافقان كه در آیه‌ى قبل مطرح شد پاسخ مى‌دهد:

الف: مرگ وحیات بدست اوست. جبهه نرفتن، طول عمر را كم نمى‌كند.

ب: كسى كه در راه خدا گام بردارد، بمیرد یا شهید شود، برنده است. زیرا او عمر داده، ولى مغفرت و رحمت گرفته است، پس چیزى را نباخته است.

كسانى كه در راه سفر به جبهه، یا در راه تحصیل علم، یا سفر براى حج و زیارت، تبلیغ و ارشاد و سایر اهداف مقدّس از دنیا بروند، مشمول رحمت و مغفرت الهى خواهند بود.

در جهان بینى الهى، مرگ و شهادت در راه خدا، از همه‌ى دنیا و جمع كردنى‌هاى آن بهتر است. «ولئن قتلتم فى سبیل اللّه او متّم...»

مهم در راه خدا بودن است، خواه به شهادت بیانجامد یا مرگ. «قتلتم فى سبیل اللّه او متّم...»

اوّل باید بخشیده شد، سپس رحمت الهى را دریافت نمود. كلمه‌ى «لمغفرة» قبل از كلمه «رحمة» آمده است.

مغفرت و رحمت نتیجه‌اى ابدى دارد، ولى مال و ثروت آثارش موقّت است. «لمغفرة من اللّه و رحمة خیر مما یجمعون»