- ٱلَّذِينَ قَالُوٓاْ إِنَّ ٱللَّهَ عَهِدَ إِلَيۡنَآ أَلَّا نُؤۡمِنَ لِرَسُولٍ حَتَّىٰ يَأۡتِيَنَا بِقُرۡبَانٍ تَأۡكُلُهُ ٱلنَّارُ قُلۡ قَدۡ جَآءَكُمۡ رُسُلٌ مِّن قَبۡلِي بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ وَبِٱلَّذِي قُلۡتُمۡ فَلِمَ قَتَلۡتُمُوهُمۡ إِن كُنتُمۡ صَـٰدِقِينَ183
امام صادقعلیه السلام پس از تلاوت این آیه فرمود: میان یهودیانِ بهانهجوى زمان پیامبر اسلام و یهودیانى كه انبیا را مىكشتند، پانصد سال فاصله بوده است، امّا به خاطر رضایت آنان بر قتل نیاكان، خداوند نسبت قتل را به آنان نیز داده است.202
در تورات، كتاب اوّل پادشاهان، باب 18 جمله 3 و 4، ماجراى به شهادت رساندن انبیاى بنىاسرائیل آمده است. همچنین در سِفر لاویان، باب 9 جملهى دوّم، موضوع قربانى قوچ آمده است.
202) تفسیر برهان، ج1، ص328 ؛ كافى، ج2، ص409. (به نقل از تفسیر راهنما)
فرار از پذیرش حقّ را با عناوین مذهبى توجیه نكنید. «انّاللّهعهدالینااَلاّ نؤمن» یهود، موسى را آخرین پیامبر نمىدانستند، بلكه مىگفتند: عهد خدا با ما آن بوده است كه پیامبر بعدى، چنین وچنان باشد. «عهد الینا... یأتینا بقربان»
انسانى كه روحیهى استكبارى پیدا كرد، هم به خدا تهمت مىزند؛ «انّ اللّه عهد الینا» و هم تسلیم هیچ پیامبرى نمىشود؛ «ألاّ نؤمن لرسول» و هم توقّع دارد كه معجزهها، مطابق تمایلات و خواستهاى او باشد. «حتى یأتینا بقربان»
قربانى حیوان، تاریخى بس طولانى دارد. «...بقربان»
سوابق هر گروه وملّتى، بهترین گواه بر صدق یا كذب ادّعاى آنهاست. «جاءكم... بالبیّنات و بالّذى قلتم»
بهانهتراشى مخالفان، در طول تاریخ شبیه هم است. «و بالّذى قلتم»
استدلال و احتجاج پیامبر با یهود، به تعلیم خداوند بود. «قل قد جائكم»
گاهى براى اثبات یا حقّانیت یك امر یا مصلحت مهمتر باید اموالى فدا شود. آرى، اگر مالى آتش گرفت ولى چشمى بیدار و یا دلى روشن شد، اسراف نخواهد بود. «قد جائكم رسلى... بالّذى قلتم...»
رضایت بر گناهِ نیاكان، سبب شریك شدن در جرم آنان است. «فلم قتلتموهم»