- إِنَّ ٱلدِّينَ عِندَ ٱللَّهِ ٱلۡإِسۡلَـٰمُ وَمَا ٱخۡتَلَفَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَهُمُ ٱلۡعِلۡمُ بَغۡيَۢا بَيۡنَهُمۡ وَمَن يَكۡفُرۡ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ سَرِيعُ ٱلۡحِسَابِ19
تفسیر نور
همانا دین (مورد پذیرش) نزد خداوند، اسلام (وتسلیم بودن در برابر فرمان خداوند) است و اهل كتاب اختلافى نكردند، مگر بعد از آنكه علم (به حقّانیت اسلام) برایشان حاصل شد، (این اختلاف) از روى حسادت و دشمنى میان آنان بود و هركس به آیات خداوند كفر ورزد، پس (بداند كه) همانا خداوند زود حساب است.
پیامها
ایمان به یگانگى، عدالت، عزّت و حكمت خداوند (كه در آیه قبل بود،) زمینهى تسلیم شدن انسان است. «ان الدّین عند اللّه الاسلام» لازمهى تسلیم بودن در برابر خداوند، پذیرش اسلام به عنوان آخرین دین الهى است. «ان الدّین عند اللّه الاسلام»
تجاوز از مرزهاى حق، سبب بروز اختلاف است. «وما اختلف الّذین... بغیاً»
سرچشمهى بسیارى از اختلافات مذهبى، حسادتها و ظلمهاست؛ نه جهل و بىخبرى. «من بعد ما جائهم العلم»
حسد، زمینهى كفر است. «بغیاً... و من كفر»
كتاب وعلم، به تنهایى سبب نجات نمىگردند. «اوتوا الكتاب، جائهمالعلم، منیكفر»
كسانى كه آگاهانه ایجاد اختلاف مىكنند، بزودى سیلى مىخورند. «سریع الحساب»