أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا مِّنَ ٱلۡكِتَـٰبِ يُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ كِتَـٰبِ ٱللَّهِ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنۡهُمۡ وَهُم مُّعۡرِضُونَ
23
أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا مِّنَ ٱلۡكِتَـٰبِ يُدۡعَوۡنَ إِلَىٰ كِتَـٰبِ ٱللَّهِ لِيَحۡكُمَ بَيۡنَهُمۡ ثُمَّ يَتَوَلَّىٰ فَرِيقٌ مِّنۡهُمۡ وَهُم مُّعۡرِضُونَ
23
ابن صوریا كه از علماى یهود بود، از فدك به مدینه فراخوانده شد تا تورات را بخواند. ابن صوریا چون از ماجرا با خبر بود، هنگام خواندن آیات تورات، دستش را روى جملاتى مىگذاشت تا آیهى سنگسار دیده نشود. عبداللّه بن سلام كه در آن روز از علماى یهود بود ودر آن جلسه حضور داشت، ماجرا را فهمید و موضوع را بر ملا كرد.29
این آیه هشدارى به مسلمانان است كه مبادا شما هم مثل یهود به هنگام اجراى قانون قرآن، از دستور الهى رویگردان باشید ومیان مردم تبعیض قائل شوید.
اسلام، دین انصاف و احترام به دیگران است. از علماى دیگر ادیان دعوت مىكند تا كتاب خودشان را داور قرار دهند. «یُدعَون الى كتاب اللّه لیحكم»
همهى علماى اهل كتاب بد نبودند. «یتولّى فریق منهم»
خطرناكتر از روىگردانى، قصد اعراض و لجاجت است. «یتولّى... معرضون»
قانون باید در مورد همهى افراد، بالسّویه اجرا شود. (با توجّه به شأن نزول)