شخصى به امام صادقعلیه السلام عرض كرد: جانم فدایت، ما فرزندان خود را به نامهاى شما و پدرانتان مىنامیم، آیا براى ما مفید است؟ حضرت فرمودند: مگر دین غیر از محبّت است، خداوند فرموده: «ان كنتم تحبّون اللّه فاتّبعونى»36
36) تفسیر عیّاشى، ج1، ص167.
لازمهى ایمان به خدا، پیروى از اولیاى خداست. «فاتّبعونى» (آرى، اسلام منهاى روحانیّت واقعى، محكوم است.)
هر كس در عمل سست است، در حقیقت پایهى محبّت او سست است. «تحبّون... فاتّبعونى»
در راه اصلاح جامعه، از عواطف كمك بگیریم. «ان كنتم تحبّون اللّه»
عمل، سخن و سكوت رسول خدا، حجّت و قابل پیروى است. «فاتبعونى»
پیامبر معصوم است، زیرا فرمان پیروى عام و بىچون وچرا براى غیر معصوم، حكیمانه نیست. «قل... فاتبعونى»
اگر مىخواهید خداوند شما را دوست بدارد، باید از سنّت رسول اللّه پیروى كنید. «فاتّبعونى یحببكم اللّه»
انسان مىتواند به جایى برسد كه رضاى او، رضاى خدا و پیروى از او، پیروى از خدا باشد. «فاتّبعونى یحببكم اللّه»
امتیاز دین الهى بر قوانین بشرى، وجود عنصر محبّت، الگوى عملى و صلاحیّتِ قانونگزار است. «تحبّون... فاتبعونى یحببكم اللّه»
بهترین پاداشها، پاداشِ معنوى است. محبوبیّت نزد خدا ودریافت مغفرت، بهترین پاداش براى مؤمنان است. «یحببكم اللّه»
نشانهى دوستى، سرپوش گذاردن روى بدىها و برخورد با عفو و رحمت است. «یحببكم... یغفر لكم»
كارهاى نیك، مایهى آمرزش گناهان است. «فاتبعونى... یغفرلكم ذنوبكم»
اطاعت وپیروى از پیامبر، موجب دریافت عفو الهى است. «فاتّبعونى... یغفر لكم»