فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٌ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
39
فَنَادَتۡهُ ٱلۡمَلَـٰٓئِكَةُ وَهُوَ قَآئِمٌ يُصَلِّي فِي ٱلۡمِحۡرَابِ أَنَّ ٱللَّهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحۡيَىٰ مُصَدِّقَۢا بِكَلِمَةٍ مِّنَ ٱللَّهِ وَسَيِّدًا وَحَصُورًا وَنَبِيًّا مِّنَ ٱلصَّـٰلِحِينَ
39
بعضى «حَصور» را به معناى ترك ازدواج یحیى به خاطر مسافرتهاى زیاد دانستهاند، ولى امام باقر علیه السلام مىفرماید: عفّت یحیى باعث شد تا ازدواج نكند و از زنان كناره بگیرد.42
نماز، در ادیان پیشین نیز بوده است. «یصلى فى المحراب»
مِحراب مسجد، از قداست خاصّى برخوردار است. محل نزول مائده آسمانى؛ «وجد عندها رزقاً» استجابت دعا. «فنادته الملائكة... فى المحراب»
نماز، زمینهى نزول فرشتگان است. «نادته الملائكة و هو یصلّى فى المحراب»
ارادهى خداوند بر هر چیزى غلبه دارد. پیرىِ پدر و عقیمىِ مادر، مانع فرزنددار شدن نیست. «انّ اللّه یبشّرك بیحیى»
گاهى نامگذارى افراد از طرف خداست. «یُبشّرُك بیحیى»
فرزند از نعمتها و بشارتهاى الهى است. «یبشّرك بیحیى»
انبیا یكدیگر را تصدیق مىكنند. «مصدقا بكلمة من اللّه»
حضرت عیسى نشانهاى از قدرت خداست، نه فرزند خدا. «بكلمة من اللّه»
خداوند از آینده هر كس خبر دارد. «سیّداً و حصوراً و نبیّاً»
عفّت و كنترل تمایلات جنسى، مورد ستایش خداوند است. «حصوراً»