(خداوند) هر كه را بخواهد به رحمت خویش اختصاص دهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است.
نکتهها
این آیه، تصوّر غلط یهود را كه خداوند هیچ قومى را مانند یهود مورد لطف خویش قرار نمىدهد، نفى كرده و مىفرماید: خداوند بهتر مىداند چه كسى را عهدهدار رسالت خویش بگرداند. او در میان بندگانش لایقترین فرد را انتخاب نموده و مورد لطف خاص خویش قرار مىدهد. خداوند، هم لطفش توسعه دارد و هم حكمتش انتخابگر است.