بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
76
بَلَىٰۚ مَنۡ أَوۡفَىٰ بِعَهۡدِهِۦ وَٱتَّقَىٰ فَإِنَّ ٱللَّهَ يُحِبُّ ٱلۡمُتَّقِينَ
76
الف: عهدى كه خداوند از طریق فطرت یا انبیا با انسانها بسته است.76
ب: عهدى كه انسان با خدا مىبندد.77
ج: عهدى كه انسان با مردم مىبندد.78
د: عهد رهبر با امّت و بالعكس.79
77) و منهم من عاهد اللّه لئن آتانا من فضله...» توبه، 75.
78) و الموفون بعهدهم اذا عاهدوا...» بقره، 177.
79) الذین عاهدت منهم ثم ینقضون عهدهم» انفال، 56.
تقوى، انسان را از دروغ بستن به خدا و ضایع كردن حقّ مردم بیمه مىكند. «یقولون... الكذب... بلى من اوفى و اتّقى»
شعار، كار ساز نیست، عمل و تقوا لازم است. «اوفى واتّقى»
وفاى به عهد، از نشانههاى تقواست. «اوفى واتّقى»
وفاى به عهد وتقوا، ملاك محبوبیّت است، نه اهلكتاب بودن. «یحبّ المتّقین»