وَيَوۡمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ يَوۡمَئِذٍ يَتَفَرَّقُونَ
14
فَأَمَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ وَعَمِلُواْ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَهُمۡ فِي رَوۡضَةٍ يُحۡبَرُونَ
15
تفسیر نور
و روزى كه قیامت بر پا مىشود، در آن روز (مردم) از هم جدا مىشوند.
پس كسانى كه ایمان آورده و كارهاى نیكو انجام دادند، پس آنان در باغى (از بهشت) شادمان خواهند بود.
نکتهها
«رَوضة»، به باغى گفته مىشود كه آب و درخت فراوان دارد.كلمه «یُحبرون» از «حِبر»، به معناى حالت سرورى است كه آثار آن در چهره نمایان شود.
پیامها
در قیامت، پاكان از ناپاكان جدا مىشوند. «یتفرّقون» (قیامت از یك سو «یوم الجمع»165 روز گردهمایى است و از سوى دیگر «یوم الفصل»166، روز جدایى.) قیامت روز پایان پیوندها و دوستىهاى غیر الهى است. «یتفرّقون»
ایمان همراه با عمل و كارهاى خوب ارزشمند است. «آمنوا و عملوا الصّالحات»
ایمان و انگیزه، مهمتر از عمل است. «آمنوا و عملوا الصّالحات»
شرط رستگارى و ورود به بهشت، ایمان و عمل صالح است. «فامّا الّذین آمنوا و عملوا الصّالحات فهم فى روضة یحبرون»
165) شورى، 7.