وَقَالَ ٱلَّذِينَ أُوتُواْ ٱلۡعِلۡمَ وَٱلۡإِيمَـٰنَ لَقَدۡ لَبِثۡتُمۡ فِي كِتَـٰبِ ٱللَّهِ إِلَىٰ يَوۡمِ ٱلۡبَعۡثِ فَهَـٰذَا يَوۡمُ ٱلۡبَعۡثِ وَلَـٰكِنَّكُمۡ كُنتُمۡ لَا تَعۡلَمُونَ
56
تفسیر نور
و كسانى كه علم و ایمان به آنان داده شده، (به مجرمان) مىگویند: قطعاً شما (به موجب آنچه) در كتاب خداست تا روز رستاخیز (در برزخ) ماندهاید، پس این، روز رستاخیز است، ولى شما نمىدانستید (كه قیامت حقّ است).
نکتهها
این آیه پاسخ اهل ایمان، در برابر گفتار مجرمان در آیهى قبل را مطرح مىكند. آنها از دوران كوتاه عمر خود در دنیا و یا مدّت اندك برزخ مىگویند؛ امّا اهل ایمان پاسخ مىدهند كه شما مطابق آنچه خداوند براى دورهى دنیا و برزخ افراد معیّن كرده، زندگى كردهاید و بىجهت براى كفر خود، عذرتراشى نكنید.ظاهراً علّت تقدّم علم بر ایمان به خاطر آن باشد كه علم پایه و اساس ایمان است.
پیامها
در قیامت، میان مجرمان و مؤمنان گفتگوهاست. «و قال الّذین ...» علم و ایمان، حتّى در قیامت آثار مثبت خود را نشان مىدهد. «اُوتوا العلم والایمان» (عالمان مؤمن، در قیامت نیز شبهه زدایى مىكنند.)
علم و ایمان، دو هدیه الهى است كه به افراد عطا مىشود. «اُوتوا العلم والایمان»
علم و ایمان خود را توفیقى الهى بدانیم و مغرور نشویم. «اُوتوا العلم والایمان»
مدّت دورهى دنیا یا برزخ، از پیش محاسبه و نوشته شده است. «فى كتاب اللّه»