وَلَقَدۡ ضَرَبۡنَا لِلنَّاسِ فِي هَـٰذَا ٱلۡقُرۡءَانِ مِن كُلِّ مَثَلٍۚ وَلَئِن جِئۡتَهُم بِـَٔايَةٍ لَّيَقُولَنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓاْ إِنۡ أَنتُمۡ إِلَّا مُبۡطِلُونَ
58
تفسیر نور
و به راستى در این قرآن، براى مردم از هر گونه مثلى آوردیم و اگر براى آنان نشانه و معجزهاى بیاورى، كافران حتماً خواهند گفت: شما جز برباطل نیستید. (و اینها سحر و جادوست).
پیامها
همهى مردم مخاطب قرآن هستند. «و لقد ضربنا للنّاس» قرآن، كتاب ارشاد وهدایت است ومثال، از بهترین شیوههاى فهماندن حقایق، لذا خداوند براى زمینههاى مختلف مثال آورده است. «ضربنا ... من كلّ مثل»
مطالب قرآن، سبب اتمام حجّت است و كسى كه حقّ را بفهمد و حجّت بر او روشن شود، دیگر عذرش پذیرفته نیست. «فیومئذ لاینفع الّذین ظلموا معذرتهم... و لقد ضربنا للنّاس...»
كافران لجوج، هیچ گونه دلیل و نشانهاى را نمىپذیرند. «بِآیةٍ»
باید اهداف و سخنان كفّار و دشمنان را پیش بینى كرد. «لیقولنّ»
عناد و سرسختى كفّار، باید براى ما درس باشد و در راه حقّ، مقاومتر باشیم. «ان أنتم الاّ مبطلون»
انسانى كه در مدار كفر و لجاجت قرار گیرد، باطل را حقّ مىبیند و حقّ را باطل. «ان أنتم الاّ مبطلون»
كافران، چون استدلال ندارند، حقّ را تحقیر مىكنند. «ان أنتم الاّ مبطلون»
كافران، نه تنها حقّ را نمىپذیرند، بلكه نسبت باطل هم به آن مىدهند. «ان أنتم الاّ مبطلون»
كافران نه تنها پیامبر اسلام، بلكه تمام انبیا یا تمام مومنان را بر باطل مىدانند. (با آنكه آورندهى معجزه تنها شخص پیامبر اسلام است؛ امّا كفّار با بكار بردن جمع «انتم» گویا تمام انبیا و یا مؤمنان را باطل مىدانند.)