وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذِ ٱلۡمُجۡرِمُونَ نَاكِسُواْ رُءُوسِهِمۡ عِندَ رَبِّهِمۡ رَبَّنَآ أَبۡصَرۡنَا وَسَمِعۡنَا فَٱرۡجِعۡنَا نَعۡمَلۡ صَـٰلِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ
12
تفسیر نور
و (چه صحنهى دلخراشى است) اگر ببینى مجرمان را هنگامى كه نزد پروردگارشان سرهاى خود را به زیر افكنده (مىگویند:) پروردگارا! دیدیم و شنیدیم (آنچه را وعده كرده بودى)، پس مارا (به دنیا) بازگردان تا كار نیكو انجام دهیم، همانا ما به یقین رسیدیم.
نکتهها
گرچه در این آیه، مجرمان تقاضاى بازگشت به دنیا و انجام عمل صالح دارند؛ امّا چنانكه در آیه 28 سورهى انعام مىخوانیم: آنها اگر به دنیا نیز برگردند باز تخلّف مىكنند. «ولو رُدّوا لعادوا لمانُهوا عنه و انّهم لكاذبون»پیامها
سركشى امروزِ مجرمان، سرافكندگى فرداى قیامت را در پیش دارد، و این مایهى تسلّى پیامبر و مؤمنان است. «ولو ترى» قیامت، روز سرافكندگى و شرمندگى مجرمان است. «المجرمون ناكسوا رؤسهم»
روز قیامت، روز اقرار است. «ربّنا ابصرنا و سمعنا»
روز قیامت، روز كشف حقایق و باز شدن چشمها و گوشهاست. (كسانى كه چشم و گوش خود را بر دیدن و شنیدن حقّ بسته بودند، در آن روز مىگویند: «ابصرنا و سمعنا»
آنچه در قیامت سبب نجات است، تنها عمل صالح است كه جاى آن دنیاست. «فارجعنا نعمل صالحاً»
دلیل جرم و گناه، باور نداشتن قیامت است. (آن جا مىگویند: «انّا موقنون» ولى چه سود؟)