وَلَوۡ دُخِلَتۡ عَلَيۡهِم مِّنۡ أَقۡطَارِهَا ثُمَّ سُئِلُواْ ٱلۡفِتۡنَةَ لَـَٔاتَوۡهَا وَمَا تَلَبَّثُواْ بِهَآ إِلَّا يَسِيرًا
14
وَلَقَدۡ كَانُواْ عَـٰهَدُواْ ٱللَّهَ مِن قَبۡلُ لَا يُوَلُّونَ ٱلۡأَدۡبَـٰرَۚ وَكَانَ عَهۡدُ ٱللَّهِ مَسۡـُٔولًا
15
تفسیر نور
و (آن منافقان و بيمار دلان چنان بودند كه) اگر (دشمنان) از اطراف مدينه بر آنان وارد مىشدند و از آنان تقاضاى فتنهگرى مىكردند، به سرعت مىپذيرفتند، و جز مدّت كمى درنگ نمىكردند.
در حالى كه آنان پيش از اين با خداوند پيمان بسته بودند كه (به دشمن) پشت نكنند؛ و پيمان الهى بازخواست شدنى است.
نکتهها
فرار نكردن از جبهه و جنگ، «لا يولّون الادبار» از شروط ايمان به خدا و پيامبر است؛ خداوند مىفرمايد: اين عهد مورد بازخواست و سؤال واقع خواهد شد. «كان عهد اللّه مسئولا»پیامها
دشمن براى ايجاد فتنه از منافقان داخلى كمك مىگيرد. «سُئلوا الفتنة» منافقان به راحتى از حقّ برگشته، به دشمن رو مىكنند و فتنه به پا مىنمايد. «لاَتوها»
پذيرش درخواست كافران به صورت عجولانه و بى تفّكر، نشانهى بى هويّتى است. «سئلوا... ما تلبّثوا بها الاّ يسيرا»
پيمان بستن مهم نيست، وفادارى مهم است. «عاهدوا اللّه... لا يولّون الادبار»
پيمان خداوند را سرسرى نگيريم كه قطعاً مورد سؤال و توبيخ قرار مىگيريم. «كان عهد اللّه مسئولاً»