قُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَمَا يُبۡدِئُ ٱلۡبَـٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ
49
قُلۡ جَآءَ ٱلۡحَقُّ وَمَا يُبۡدِئُ ٱلۡبَـٰطِلُ وَمَا يُعِيدُ
49
قُلۡ إِن ضَلَلۡتُ فَإِنَّمَآ أَضِلُّ عَلَىٰ نَفۡسِي وَإِنِ ٱهۡتَدَيۡتُ فَبِمَا يُوحِيٓ إِلَيَّ رَبِّيٓۚ إِنَّهُۥ سَمِيعٌ قَرِيبٌ
50
سؤال: با آمدن قرآن و پیامبر حقّ، چرا باز هم باطل پا برجاست؟
پاسخ: حاكمیّت منطقى و علمى، غیر از حاكمیّت عملى و اجرایى است، آن چه مربوط به خداست، فرستادن حقّ است و آن چه مربوط به ماست عمل و اجراى حقّ است كه چنین نكردیم. آرى، سلامتى بیمار، به نسخهى صحیح و مصرف دارو وابسته است كه یكى وظیفهى پزشك است و دیگرى وظیفهى بیمار.
قرآن از غیب و آینده خبر مىدهد. «و ما یبدىء الباطل و ما یعید»
بدون وحى الهى، حتّى پیامبر نیز در معرض انحراف است. «ان ضللت فانّما اضلّ على نفسى و ان اهتدیت فبما یوحى»
خطرات و آثار شوم انحراف، به خود انسان باز مىگردد. «اضلّ على نفسى»
خداوند، هم وحى مىفرستد و هم بر ابلاغ آن نظارت دارد. «فبما یوحى الىّ ربّى انه سمیع قریب»