وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَـٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
13
وَٱضۡرِبۡ لَهُم مَّثَلًا أَصۡحَـٰبَ ٱلۡقَرۡيَةِ إِذۡ جَآءَهَا ٱلۡمُرۡسَلُونَ
13
در تفاسیر گفتهاند كه مراد از قریه در این آیه، منطقه انطاكیه است كه از شهرهاى قدیم روم بوده و هم اكنون جزو خاك تركیه و از شهرهاى تجارى آن مىباشد. از مجموع این هجده آیه بر مىآید كه مردم این شهر بتپرست بودند و پیامبران براى دعوت آنها به توحید و مبارزه با شرك آمده بودند.
مربى و مبلغ باید با تاریخ آشنا باشد. «واضرب لهم»
بر جامعه، اصول و قوانین ثابتى حاكم است كه سرنوشتِ انسانها و جوامع را بر اساس آن مىتوان تعیین نمود. آرى، سنّتهاى الهى ثابت است و با تفاوت اقوام، افراد، زمان و مكان، تفاوتى نمىكند. «واضرب لهم مثلاً»
بهترین مثال، مثالهاى واقعى و عینى است نه تخیّلى. «واضرب لهم مثلاً»
در بیان داستان، عبرتها مهم است، نام قریه، نژاد، زبان و تعداد افراد مهم نیست. «اصحاب القریة»
انبیا به سراغ مردم مىرفتند و منتظر نبودند تا مردم به سراغ آنان بیایند. «جاءها المرسلون»