وَءَايَةٌ لَّهُمۡ أَنَّا حَمَلۡنَا ذُرِّيَّتَهُمۡ فِي ٱلۡفُلۡكِ ٱلۡمَشۡحُونِ
41
وَخَلَقۡنَا لَهُم مِّن مِّثۡلِهِۦ مَا يَرۡكَبُونَ
42
وَإِن نَّشَأۡ نُغۡرِقۡهُمۡ فَلَا صَرِيخَ لَهُمۡ وَلَا هُمۡ يُنقَذُونَ
43
إِلَّا رَحۡمَةً مِّنَّا وَمَتَـٰعًا إِلَىٰ حِينٍ
44
تفسیر نور
و نشانهاى (دیگر) براى آنان، آن است كه ما فرزندانشان را در كشتىهاى پر از بار سوار كردیم.
و براى آنان مركبهاى دیگرى مانند همان، (از قبیل اسب و شتر...) آفریدیم.
و اگر بخواهیم آنان را غرق مىكنیم، به گونهاى كه نه فریادرسى برایشان باشد و نه (از دریا) نجات داده شوند.
مگر آنكه بار دیگر رحمت ما شامل حالشان شود و تا مدّتى (دیگر از زندگى) بر خوردار باشند.
نکتهها
بهرهگیرى از كشتىها و حیوانات، بارها در قرآن به عنوان نعمتهاى الهى مطرح شده است، ولى در این آیه به عنوان وسیلهاى براى حمل فرزندان آمده تا انسان با عقل و عاطفه نعمت الهى را درك كند. «حملناهم ذریّتهم»همین امروز نیز اگر كشتىهاى نفتكش و حمل گندم و مواد غذایى در اقیانوسها به حركت در نیایند، زندگى بشر فلج مىشود. علاوه برآنكه حمل و نقل از طریق دریا، ارزانترین راه براى انتقال كالاهاى حجیم وسنگین است.
پیامها
این خداوند است كه آب را به گونهاى قرار داده كه انسان مىتواند با ساخت كشتى بر روى آن حركت كند و این از نشانههاى قدرت الهى است. «و آیة... انّا حملنا ذرّیتهم فى الفلك» مَركب و وسیله نقلیه كه از ضروریّات زندگى بشر است، یك نعمت ویژه و نشانهاى از لطف و تدبیر الهى است. «خلقنا لهم من مثله ما یركبون»
دست خدا در قهر و غضب باز است. به خود مغرور نشویم. «اِن نشأ نغرقهم»
اگر قهر خدا سرازیر شود احدى فریادرس نیست. پس نباید احساس امنیّت صد در صد داشته باشیم. «اِن نشأ نغرقهم فلا صریخ لهم»
هرگز نجات خود را در سایهى عوامل مادّى نپنداریم. «رحمةً منّا»
هر كس اجلى دارد و زندگى ما محدود است. «متاعاً الى حین»