وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
114
وَلَقَدۡ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَـٰرُونَ
114
وَنَجَّيۡنَـٰهُمَا وَقَوۡمَهُمَا مِنَ ٱلۡكَرۡبِ ٱلۡعَظِيمِ
115
وَنَصَرۡنَـٰهُمۡ فَكَانُواْ هُمُ ٱلۡغَـٰلِبِينَ
116
وَءَاتَيۡنَـٰهُمَا ٱلۡكِتَـٰبَ ٱلۡمُسۡتَبِينَ
117
وَهَدَيۡنَـٰهُمَا ٱلصِّرَٰطَ ٱلۡمُسۡتَقِيمَ
118
وَتَرَكۡنَا عَلَيۡهِمَا فِي ٱلۡـَٔاخِرِينَ
119
برطرف شدن فشارهاى روحى از بزرگترین نعمتهاى الهى است. «مننّا... نجّینا... من الكرب العظیم»
مردان خدا زمانى از نگرانى راحت مىشوند كه قومشان نیز راحت باشند. «و نجیناهما و قومها من الكرب العظیم»
كسى كه مورد لطف و نصرت خداوند قرار گیرد، قطعاً پیروز خواهد شد. «نصرناهم فكانوا هم الغالبین»
اول نجات از طاغوت، سپس دعوت به كتاب و راه خدا. «نجّینا... آتیناهما الكتاب المستبین و هدیناهما»
پیامها و مضامین تورات و دیگر كتب آسمانى، بسیار روشن و قابل فهم همگان است. «الكتاب المستبین»
سخنان و نوشتههاى مربوط به تبلیغ دین، باید روشن و روشنگر باشد. «الكتاب المستبین»
حتّى انبیا به راهنمایى خداوند نیازمندند. «هدیناهما الصراط المستقیم»
نام نیك، یكى از پاداشهاى الهى در دنیاست. «تركنا علیهما فى الاخرین» در این سوره از حضرت نوح در آیه 78 و از ابراهیمعلیه السلام در آیه 107 و از موسى و هارونعلیهما السلام در آیه 119 با بقاى نام نیك، تجلیل شده است.