فَأَقۡبَلَ بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٍ يَتَسَآءَلُونَ
50
قَالَ قَآئِلٌ مِّنۡهُمۡ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ
51
يَقُولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ ٱلۡمُصَدِّقِينَ
52
أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَـٰمًا أَءِنَّا لَمَدِينُونَ
53
تفسیر نور
پس بعضى از آنان بر بعضى روى كرده و از یكدیگر سؤال مىكنند.
یكى از آنان گوید: مرا در دنیا همنشینى بود.
كه پیوسته مىگفت: آیا تو ازباوردارندگان (قیامت) هستى؟
آیا هرگاه مردیم و خاك و استخوان شدیم (دوباره زنده شده و) جزا داده خواهیم شد؟
نکتهها
یكى از نامهاى قیامت، «یوم الدین» است و «مدینون» از دین به معناى جزاست.پیامها
در بهشت خاطرات دنیا فراموش نمىشود. «كان لى قرین» در بزمهاى بهشتى كه بر تختها و رویاروى یكدیگر قرار گرفتهاند به پرسش و گفتگو از همنشینان دنیوى مىپردازند. «كان لى قرین»
همنشینى در دنیا با كفّار، با حفظ معتقدات دینى جایز است. «كان لى قرین»
نقل انكارها و سرزنشهاى مخالفان، جزء گفتگوهاى بهشتیان است. «فاقبل بعضهم على بعض یتسائلون... یقول ءانّك لمن المصدّقین»
كفّار هیچ گونه دلیلى بر نبود معاد ندارند، آنچه دارند استبعاد و تعجب است. «ءاذا متنا و كنّا تراباً...»