إِنَّ هَـٰذَآ أَخِي لَهُۥ تِسۡعٌ وَتِسۡعُونَ نَعۡجَةً وَلِيَ نَعۡجَةٌ وَٰحِدَةٌ فَقَالَ أَكۡفِلۡنِيهَا وَعَزَّنِي فِي ٱلۡخِطَابِ
23
تفسیر نور
این برادر من است كه براى او نود و نه میش و براى من تنها یك میش است، امّا (با آن همه سرمایه به من) مىگوید: آن یك میش را هم به من واگذار و در گفتگو بر من غلبه نموده است.
نکتهها
جملهى «اكفلنیها» یعنى كفالت آن را به من واگذار و این كنایه از بخشش و هدیه است و «عزّنى» از عزّت به معناى غلبه است.پیامها
نزاع، به معناى نفى برادرى نیست. «خصمان بغى»، «ان هذا اخى» انسان، حریص و زیادهطلب است و هرگز از مال دنیا سیر نمىشود. «اكفلنیها» (بر خلاف نظریه برخى فلاسفه كه آزادى در رسیدن به شهوات و غرایز را وسیله آرامش مىدانند و مىگویند: انسان همین كه سیر شد آرام مىشود).
كسانى كه قصد تصاحب حقّ دیگران را دارند، مقدّمات حقوقى و استدلالى كار خود را هم براى دادگاه آماده مىكنند. «عزّنى فى الخطاب»
چه بسا مظلومى كه نتواند حقّ خود را درست بیان كند و در سخن، از ظالم كم بیاورد. پس قاضى باید بدنبال كشف حقیقت باشد و فریب خوشزبانى متهم را نخورد. «عزّنى فى الخطاب»