قُلۡ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَـٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٌ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٍ
10
قُلۡ يَـٰعِبَادِ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ رَبَّكُمۡۚ لِلَّذِينَ أَحۡسَنُواْ فِي هَـٰذِهِ ٱلدُّنۡيَا حَسَنَةٌ وَأَرۡضُ ٱللَّهِ وَٰسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى ٱلصَّـٰبِرُونَ أَجۡرَهُم بِغَيۡرِ حِسَابٍ
10
ایمان به تنهایى كافى نیست و باید همراه تقوا و دورى از گناه باشد. «آمنوا - اتّقوا»
كار نیكى ارزش دارد كه از اهل ایمان و تقوا باشد. «آمنوا اتّقوا... احسنوا»
خداوند، در كارهاى نیك مقابله به مثل مىكند. «للّذین احسنوا... حسنة» (چنانكه در آیات دیگر نیز مىفرماید: «اِن احسنتم احسنتم لانفسكم»12 اگر نیكى كنید به خودتان نیكى كردهاید. «هل جزاء الاحسان الاّ الاحسان»13 آیا پاداش احسان جز احسان است.)
گاهى حفظ تقوا مستلزم هجرت است. «آمنوا اتّقوا... ارض اللّه واسعة»
هجرت، مقدّمهى دریافت الطاف الهى است. «ارض اللّه واسعة... اجرهم بغیر حساب»
هجرت، صبر و مقاومت لازم دارد. «ارض اللّه واسعة انّما یوفّى الصابرون»