بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَـٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
59
بَلَىٰ قَدۡ جَآءَتۡكَ ءَايَـٰتِي فَكَذَّبۡتَ بِهَا وَٱسۡتَكۡبَرۡتَ وَكُنتَ مِنَ ٱلۡكَـٰفِرِينَ
59
1. اقرار به كوتاهى. «فرطت فى جنب اللّه»
2. اقرار به مسخره كردن. «لمن الساخرین»
3. آرزوى هدایت. «لو ان اللّه هدانى»
4. آرزوى بازگشت به دنیا. «لو انّ لى كَرّة»
خداوند اقرارهاى او را مىپذیرد امّا سخن سوم او را در این آیه پاسخ مىدهد كه ما تو را هدایت كردیم تو خود نپذیرفتى و سخن چهارم او را در جاى دیگر پاسخ مىدهد كه اگر آنان به دنیا برگردند باز هم خلافكارند. «لو ردّوا لعادوا»6666) انعام، 28.
تكذیب فورى و بدون تأمل، حاكى از روحیه تكبّر ولجاجت است. «فكَذّبت»