وَيُنَجِّي ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوۡاْ بِمَفَازَتِهِمۡ لَا يَمَسُّهُمُ ٱلسُّوٓءُ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ
61
تفسیر نور
و خداوند كسانى را كه تقوا پیشه كردهاند، همراه با كامیابىشان نجات مىدهد، در حالى كه هیچ بدى به آنان نرسد و ایشان اندوهگین نشوند.
نکتهها
در آیهى قبل سخن از روسیاهى كسانى كه به خدا دروغ مىبندند و دوزخیان بود و در این آیه سخن از رستگارى متّقین است.پیامها
تقوا وسیله نجات و رستگارى است. «و ینجّى اللّه الّذین اتّقوا بمفازتهم» هیچ گونه بدى بیرونى به متّقین نزدیك نمىشود. «لا یمسّهم السّوء»
متّقین هیچ گونه اندوه درونى ندارند. «و لا هم یحزنون»