وَقَالُواْ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي صَدَقَنَا وَعۡدَهُۥ وَأَوۡرَثَنَا ٱلۡأَرۡضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ ٱلۡجَنَّةِ حَيۡثُ نَشَآءُ فَنِعۡمَ أَجۡرُ ٱلۡعَـٰمِلِينَ
74
تفسیر نور
و (بهشتیان) گویند: «سپاس خداوندى را كه به وعدهاى كه به ما داد وفا كرد و زمین را میراث ما قرار داد. تا از بهشت هر جاى را كه بخواهیم برمىگزینیم.» پس چه نیكوست پاداش اهل عمل.
نکتهها
مراد از «أرض» در این آیه، سرزمین بهشت است.پیامها
گفتن «الحمدللّه» پس از دریافت نعمت، شیوهى بهشتیان است. «قالوا الحمدللّه» حقّ انتخاب مسكن، یكى از نعمتها و امتیازات بهشتى است. «نتبوّء من الجنّة حیث نشاء»
هر كس مىتواند با عمل نیك به دریافت پاداشهاى الهى برسد. «اجر العاملین»
بهشت را به بها دهند، نه بهانه. «اجر العاملین»