- إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ وَأَصۡلَحُواْ وَٱعۡتَصَمُواْ بِٱللَّهِ وَأَخۡلَصُواْ دِينَهُمۡ لِلَّهِ فَأُوْلَـٰٓئِكَ مَعَ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَسَوۡفَ يُؤۡتِ ٱللَّهُ ٱلۡمُؤۡمِنِينَ أَجۡرًا عَظِيمًا146
تفسیر نور
مگر آنان كه توبه كرده و (گذشتهى خود را) اصلاح نموده و به (دامن لطف) خدا پناه برده و براى خدا از روى اخلاص به دین گرویدهاند، پس اینان در زمرهى مؤمنان هستند وبزودى خداوند به مؤمنان، پاداشى بزرگ خواهد داد.
پیامها
راه توبه، براى همه حتّى منافقان باز است و آنان را از «درك اسفل» به بهشت اعلا مىرساند. «الاّ الّذین تابوا» انسان آزاد است و مىتواند آگاهانه تغییر جهت دهد. «تابوا»
همراه با شدیدترین تهدیدها، به مردم امید هم بدهید. «فى الدرك الاسفل... الا الذین تابوا»
توبه تنها یك اظهار پشیمانى نیست، بلكه بازسازى همه جانبه است. «اصلحوا، اعتصموا، اخلصوا»
توبهى هر گناهى، به شكلى است. توبهى نفاق، اصلاح به جاى تخریب، اعتصام به خداوند به جاى وابستگى به این و آن، و اخلاص به جاى ناخالصى است. «اصلحوا و اعتصموا و اخلصوا»
التقاط در عقاید و اندیشه، ممنوع است. «اخلصوا دینهم لله»
منافقانِ توّاب، در جدا شدن از همفكرانشان احساس غربت نكنند. چون دوستان بهترى مىیابند. «فاولئك مع المؤمنین»
مؤمنان، از توبه كنندگان واقعى استقبال كنند و آنان را از خود بدانند. «فاولئك مع المؤمنین»