سوره نساء - آیه 153 جزء 6 - صفحه 102
  • يَسۡـَٔلُكَ أَهۡلُ ٱلۡكِتَـٰبِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيۡهِمۡ كِتَـٰبًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ‌ۚ فَقَدۡ سَأَلُواْ مُوسَىٰٓ أَكۡبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوٓاْ أَرِنَا ٱللَّهَ جَهۡرَةً فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ بِظُلۡمِهِمۡ‌ۚ ثُمَّ ٱتَّخَذُواْ ٱلۡعِجۡلَ مِنۢ بَعۡدِ مَا جَآءَتۡهُمُ ٱلۡبَيِّنَـٰتُ فَعَفَوۡنَا عَن ذَٰلِكَ‌ۚ وَءَاتَيۡنَا مُوسَىٰ سُلۡطَـٰنًا مُّبِينًا
    153
تفسیر نور
اهل كتاب از تو مى‌خواهند كه كتاب ونوشته‌اى از آسمان برایشان فرود آورى، بى‌گمان از موسى بزرگ‌تر از آن را خواستند كه گفتند: خدا را آشكارا به ما نشان بده! پس به سزاى ظلمشان صاعقه آنان را فراگرفت، سپس بعد از آنكه معجزه‌هاى روشن براى آنان آمد، گوساله‌پرستى را پیش گرفتند، پس (بعد از توبه) ما از آن (گناه) هم درگذشتیم و عفو كردیم و به موسى حجّتى آشكار دادیم.

نکته‌ها
خواسته‌ى یهود از پیامبر اكرم صلى الله علیه وآله آن بود كه قرآن هم مانند تورات یكجا نازل شود و این بهانه‌اى بیش نبود. خداوند در پاسخ آنان مى‌فرماید: حتّى اگر قرآن را یكجا در نامه‌اى قابل لمس فرود آوریم، كافران آن را جادو مى‌پندارند، «ولو نزّلنا علیك كتاباً فى قِرطاس فلمسوه بایدیهم لقال الّذین كفروا انْ هذا الاّ سحرٌ مبین»412

بهانه‌هاى كفّار، براى ایمان نیاوردن، شبیه به هم است. مشركان نیز همین تقاضا را از رسول خدا داشتند و مى‌گفتند: «لن نؤمن لرقیّك حتّى تنزّل علینا كتاباً نقرؤه»413


412) انعام، 7.

413) اسراء، 93.

پیام‌ها
اعمال و افكار و اخلاق ناپسند نیاكان، براى آیندگان، سوء سابقه مى‌شود. «فقد سألوا...»

بنى‌اسرائیل در پى حقّ نبودند. وگرنه پس از آن همه معجزات، چرا گوساله پرست شدند؟ «اتخذوا العجل من بعد ما جائتهم البینات»

از ایمان نیاوردن كفّار، نگران وناراحت نباشید، چون در برابر همه انبیا افراد لجوج بوده‌اند. «سألوا موسى اكبر من ذلك»

خداوند با چشم دیده نمى‌شود و درخواست دیدن او بدین صورت ظلم و ستمگرى است. «ارنا اللّه جهرة فاخذتهم الصاعقة بظلمهم»

انكار حقّ و انحراف فكرى، قهر خداوند را در همین دنیا به دنبال دارد. «اخذتهم الصاعقة بظلمهم»

رحمت الهى حتّى گناه گوساله پرستى را هم مى‌بخشاید. «فعفونا»

انبیا مورد حمایت پروردگارند. «و آتینا موسى سلطاناً مبیناً»