هرگاه دو مرد تصمیم به انجام فاحشه (لواط) بگیرند، ولى فقط كارهاى مقدّماتى را انجام دهند، به نحوى كه اطمینان به انجام آن در آینده است، شما از باب نهى از منكر، آن دو را تنبیه و تعزیر وتهدید كنید. اگر شرمنده شده و دست كشیدند و گذشته را جبران كردند، شما هم از آنان بگذرید، كه خدا توبهپذیر و رحیم است.
طبق این معنى كلمهى «اللّذان» به معناى دو مرد آمده، نه یك مرد ویك زن كه از باب تغلیب باشد، و «آذوهما» به معناى آزار و تنبیه است، نه اجراى حدّ. توبه و اصلاح هم به معناىِ صرفنظر واقعى است، نه اینكه قبل از صدور حكم قاضى توبه كنند. «یأتیانها» را هم مىتوان به معناى انجام مقدّمات قریبالوقوع فحشا گرفت و این در عرف رایج است كه كارى را به كسى نسبت دهند كه در آستانهى انجام آن است. مثل اینكه به شخصى كه افراد را به مهمانى دعوت كرده و مشغول تهیه مقدّمات است، مىگویند فلانى مهمانى مىكند، یا مهمان دارد. (واللّه العالم)
توبهى زناكار و صرفنظر نمودن از اجراى حد درباره او، تا وقتى است كه كار به دادگاه و اقامهى شهود و صدور حكم نرسیده باشد، وگرنه پس از صدور حكم، توبه مانع اجراى آن نمىشود.