وَءَاتُواْ ٱلۡيَتَـٰمَىٰٓ أَمۡوَٰلَهُمۡ وَلَا تَتَبَدَّلُواْ ٱلۡخَبِيثَ بِٱلطَّيِّبِ وَلَا تَأۡكُلُوٓاْ أَمۡوَٰلَهُمۡ إِلَىٰٓ أَمۡوَٰلِكُمۡۚ إِنَّهُۥ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا
2
تفسیر نور
و اموال یتیمان را به آنان (باز) دهید و اموال بد (خودتان) را با اموال خوبِ (یتیمان) تبدیل نكنید و اموال آنان را با اموال خود نخورید، همانا این (تصرّفاتِ ظالمانه) گناهى بزرگ است.
پیامها
اموال یتیمان را باید به آنان پس داد، هرچند خود ندانند یا فراموش كنند. «آتوا الیتامى أموالهم» اسلام، حامى طبقهى محروم و ضعیف است. «الیتامى»
كودكان یتیم، حقّ مالكیّت دارند. «اموالهم»
ممانعت، تبدیل وكاستن از مال یتیم، گناه بزرگ است. «انّه كان حوباً كبیراً»
گناهان، كبیره و صغیره دارند. «حوباً كبیراً»