وَلَا تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ ءَابَآؤُكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۚ إِنَّهُۥ كَانَ فَـٰحِشَةً وَمَقۡتًا وَسَآءَ سَبِيلًا
22
وَلَا تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ ءَابَآؤُكُم مِّنَ ٱلنِّسَآءِ إِلَّا مَا قَدۡ سَلَفَۚ إِنَّهُۥ كَانَ فَـٰحِشَةً وَمَقۡتًا وَسَآءَ سَبِيلًا
22
«زن پدر»ها به منزلهى مادرند. پس به جاى كینه و ناسازگارى، باید نسبت به فرزندان «مادرى» كنند. «لا تنكحوا ما نكح آباؤكم»
فرزندان باید حریم پدر را در ازدواج حفظ كنند. «لا تنكحوا ما نكح آباؤكم»
فرزندان، به زن پدر، به دید «مادر» بنگرند. «ما نكح آباؤكم»
اسلام از گذشتهها چشم مىپوشد.254 ازدواجهاى پیش از این حكم، با نامادرى، مورد عفو است. «الاّ ما قد سلف»
براى گفتار، باید بطور اجمال یا تفصیل، دلیل و برهان آورد. «انه كان فاحشة و مقتاً وساء سبیلاً»
ازدواج با نامادرى، راه ازدواج با سایر محارم را نیز باز مىكند. «ساء سبیلاً»