بخیل از محبّت خدا محروم است. «لا یحبّ كلّ مختال...الّذین یبخلون»
از نشانههاى تكبّر و فخرفروشى، بخل كردن است. «مختال فخور الّذین یبخلون»
اظهار نعمتهاى الهى نوعى شكر، و كتمان آن یك نوع ناسپاسى و كفران است. «یكتمون ما اتاهم اللَّه»
بخیل، براى ترك احسان فقرنمایى مىكند. «یبخلون و یكتمون»
نعمتها فضل خداست، نه تنها نتیجهى تلاش وتدبیر ما. «آتاهماللّه منفضله»
اگر بدانیم نعمتها از اوست بخل نمىكنیم. «اتاهم اللَّه من فضله»
بخل، گاهى مىتواند زمینه ساز كفر باشد.277 «یبخلون ... كافرین»
كیفر تكبر در دنیا تحقیر در آخرت است. «مختال - مهین»