- وَلَا تُؤۡتُواْ ٱلسُّفَهَآءَ أَمۡوَٰلَكُمُ ٱلَّتِي جَعَلَ ٱللَّهُ لَكُمۡ قِيَـٰمًا وَٱرۡزُقُوهُمۡ فِيهَا وَٱكۡسُوهُمۡ وَقُولُواْ لَهُمۡ قَوۡلًا مَّعۡرُوفًا5
امام صادقعلیه السلام به شخصى فرمودند: مال خود را حفظ كن، چون مال موجب قوام دین تو است. و آنگاه این آیه را تلاوت فرمودند. «و لاتؤتوا السفهاء اموالكم التى جعل اللّه لكم قیاماً...»233
امام باقرعلیه السلام دربارهى معناى «السفهاء» فرمودند: مقصود كسى است كه به او اطمینان ندارى.234
232) كافى، ج 5، ص 299.
233) وسائل، ج 7، ص126.
234) وسائل، ج 16، ص 369.
سفیه، از تصرّف در مال خود ممنوع است. «لاتؤتوا السفهاء» مالى كه سبب برپا ماندن جامعه است، نباید در اختیار سفیه باشد. «اموالكم التى... قیاماً»
حاكم شدن سفیه حتّى بر اموال خود، ضربهى اقتصادى به جامعه است و جامعه نست به اموال شخصى افراد حقّ دارد. «اموالكم» به جاى «اموالهم»
در برخوردها، به مصالح اقتصادى جامعه و رشد فكرى افراد باید توجّه كرد، نه عواطف و ترحّمهاى گذرا. «لاتؤتوا السفهاء اموالكم»
مال و ثروت، قوام زندگى و اهرم نظام است. «جعل اللّه لكم قیاماً»
سرمایه نباید راكد بماند. اموال یتیمان و سفیهان هم، باید در مدار تولید و سوددهى قرار گیرد و از درآمدش زندگى آنان بچرخد، نه از اصل مال. «وارزقوهم فیها» به جاى «منها»
به ابعاد روحى و شخصیّت محرومان باید توجّه كرد. «قولوا لهم قولاً معروفا»
ممنوع كردن افراد از تصرّف در اموالشان، واكنش دارد. چارهى آن برخورد و سخن نیكوست. «قولاً معروفا»