- أَلَمۡ تَرَ إِلَى ٱلَّذِينَ أُوتُواْ نَصِيبًا مِّنَ ٱلۡكِتَـٰبِ يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡجِبۡتِ وَٱلطَّـٰغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُواْ هَـٰٓؤُلَآءِ أَهۡدَىٰ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ سَبِيلًا51
تفسیر نور
آیا كسانى را كه بهرهاى از كتاب (خدا) به آنها داده شده، ندیدهاى كه به بت و طاغوت ایمان مىآورند و درباره كفّار مىگویند: اینان از كسانى كه (به اسلام و محمّدصلى الله علیه وآله ایمان آوردهاند، راه یافتهترند.
نکتهها
پس از جنگ اُحد، جمعى از یهودیان به مكّه رفتند تا بر ضد مسلمانان، با مشركان هم پیمان شوند و براى دلخوشى و اطمینان كفّار، در برابر بتهاى آنان سجده كردند و گفتند: بتپرستى شما از اسلام مسلمانان بهتر است.«جِبت»، كه به بت، ساحر و كاهن گفته مىشود، یكبار در قرآن آمده ولى كلمهى «طاغوت»، از ریشهى «طغیان»، هشت مرتبه آمده است. شاید مراد از جِبت و طاغوت، همان دو بت باشد كه یهودیان در برابر آنها سجده كردند، و شاید مراد از جبت، بت باشد و مراد از طاغوت، بتپرستان و حامیان بتپرستى باشد.
پیامها
آگاهى ناقص از دین، زمینهى انحراف است. «نصیباً من الكتاب» دشمنان، براى مبارزه با اسلام حتّى از عقاید خود دست مىكشند (سجدهى یهود بر بت، به خاطر خشنودى مشركان و هماهنگى بر ضد مسلمانان). «یؤمنون بالجبت و الطاغوت»
روح لجاجت وعناد، مسیر قضاوت را عوض مىكند. «یؤمنون بالجبت و الطاغوت و یقولون... هؤلاء اهدى...»