- أُوْلَـٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ يَعۡلَمُ ٱللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمۡ فَأَعۡرِضۡ عَنۡهُمۡ وَعِظۡهُمۡ وَقُل لَّهُمۡ فِيٓ أَنفُسِهِمۡ قَوۡلَۢا بَلِيغًا63
تفسیر نور
آنان كسانىاند كه خداوند، آنچه را در دل دارند مىداند. پس از آنان درگذر و پندشان ده و با آنان سخنى رسا كه در جانشان بنشیند بگوى.
پیامها
تلاش منافقان بیهوده است، چون خداوند هم از درون و نیاتشان آگاه است و هم بموقع، افشاگرى مىكند. «یعلم اللّه ما فى قلوبهم» معذرت خواهى منافقان، صادقانه نیست، وگرنه فرمان اعراض از آنان صادر نمىشد. «یعلم اللّه ما فى قلوبهم فأعرض عنهم»
شیوهى برخورد رهبر با منافقان باید شیوهى اعراض و موعظه باشد. «فأعرض عنهم و عِظهم»
در مقام موعظه، باید با صراحت، منافقان را نسبت به عواقب كار و سرنوشتشان هشدار داد. «فى انفسهم قولاً بلیغاً»