مَّن يُطِعِ ٱلرَّسُولَ فَقَدۡ أَطَاعَ ٱللَّهَ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَآ أَرۡسَلۡنَـٰكَ عَلَيۡهِمۡ حَفِيظًا
80
تفسیر نور
هر كس پیامبر را پیروى كند، بىشك خداوند را اطاعت كرده است و هر كه اعراض كند و سرباز زند، ما تو را بر آنان نگهبان نفرستادهایم.
پیامها
سخن ورفتار پیامبر همچون قرآن، حجّت ولازمالاجراست. «منیطعالرسول...» اطاعت از اوامر حكومتى پیامبر واجب است. (مراد از اطاعت رسول، فرمانهاى حكومتى اوست، وگرنه اطاعت از دستورات الهى كه با بیان رسول ابلاغ مىشود، اطاعت از خداست نه رسول.) «من یطع الرسول»
انبیا معصومند. «من یطعالرسول فقد اطاع اللّه»
اوامر پیامبر، پرتوى از اوامر الهى ودر طول آن است. «یطع الرسول فقد اطاع اللَّه»
انسان، مختار است، نه مجبور. «من یطع... و من تولّى»
وظیفهى پیامبران، تبلیغ است، نه تحمیل. «و من تولى فما أرسلناك علیهم حفیظاً»